İkrar : (Arapça) 1. (isim, eskimiş) Saklamayıp doğruca söyleme, açıkça söyleme.
2. (isim, eskimiş) ► Bildirme.
3. (isim, eskimiş) Kabul etme.
"Sükût ikrardan gelir."
* * * * *
Birleşik Fiil, Kalıp Söz olarak kullanımı :
İkrardan dönmek : Verdiği sözden caymak.
İkrar etmek : 1. Açıkça söylemek.
2. Kabul etmek.
İkrar vermek : Söz vermek.
"İkrar verdi cahil gönlüm inandı / Seherin yelleri esti gelmedi" - Karacaoğlan
* * * * *
Kelime Kökeni :
Arapça ḳrr kökünden gelen iḳrār إقرار “evet deme, onaylama” sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Arapça ḳarra قَرَّ “durdu, yerleşti, karar kıldı” fiilinin ifˁāl vezninde IV. mastarıdır.
Bu kelimeyle ilintili olanlar : karar
Tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler :
[Codex Cumanicus, 1303]
confessio - Fa: atref - Tr: ykrar iḫrar berdi [ikrar verdi]
{ಠ,ಠ}
|)__)
-”-”-
not: görsel, internetten alıntıdır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
{ಠ,ಠ}
|)__)
-”-”-