Hödük : 1. (sıfat, argo) Görgüsüz, kaba, anlayışı kıt (kimse).
"Bazısı zarif ve gösterişli insanlar gibi hazır ve yerli yerinde duruyor, bazısı hödük insanlar gibi küt bir eda ile kalıyordu." - Abdülhak Şinasi Hisar
2. (sıfat, argo, ağızlardan) Korkak, ürkek (kimse).
* * * * *
Kelime Kökeni :
Bu sözcüğün kökeni belirsizdir.
Tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler :
“kabalık” [Lugat-i Halimi, 1477]
ḫedūk [Fa.]: Oldur ki Türk dilinde hüdük dėrler. Bir kişi yoldaşını üşendürse baŋa hüdük vėrme dėr.
[Deşişî Mehmed Ef., Et-Tuhfetu's-Seniyye, 1580]
Türkīde bir kimse yoldaşını üşendirse 'baŋa hödük virme' dir
“kaba” [Ahmed Vefik Paşa, Lehce-i Osmani, 1876]
hödük هودوك: Kaba, ahmak, gabî, köylü, ümmî, rustâî.
{ಠ,ಠ}
|)__)
-”-”-
not: görsel, dictionary.langeek.co' dan alıntıdır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
{ಠ,ಠ}
|)__)
-”-”-