Bala : 1. (isim, ağızlardan) ► Yavru.
"Ağlama ceylan balası / Sızlama ceylan balası / Gider gözün karası" - Halk türküsü
2. (isim, ağızlardan) ► Çocuk.
~ ~ ~ ~ ~
Balâ : (isim, özel) Ankara iline bağlı ilçelerden biri.
* * * * *
Kelime Kökeni : (Bala)
Eski Türkçe bala “kuş ve hayvan yavrusu” sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük çocuk dili bir sözcükten türetilmiştir.
Ek açıklama : Karş. balaban¹ “kuş yavrusu”, baldız “yaşça küçük akraba”. Nihai kökeni abla veya bilibili gibi çocuk dilinden alınmış olmalıdır.
Bu kelimeyle ilintisi olanlar : malak
Tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler :
Eski Türkçe [Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
bala [[kuş yavrusu; benzer şekilde vahşi hayvanların yavrusu için de kullanılabilir.]] (...) [[Bir adama işlerinde yardım eden kişi, çırak.]]
* * * * *
Kelime Kökeni : Balâ
Farsça bālā veya vālā بالا “yüksek, üst” sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Orta Farsça bālişt “en yüksek” sözcüğü ile eş kökenlidir. Orta Farsça sözcük Eski Farsça aynı anlama gelen bardişta- sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Avestaca aynı anlama gelen barzişta- sözcüğü ile eş kökenlidir.
Ek açıklama : Avestaca /rz/ ≈ Eski Farsça /rd/ > Farsça /l/ evrimi tipiktir. Karş. Kürtçe (Kurmanci) berz. Ermenice partsr բարցր “yüksek” ve parts բարց “yastık” Partçadan alıntıdır.
Bu kelimeyle ilintisi olanlar : berzah, bülent, valâ
Tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler :
[Aşık Paşa, Garib-name, 1330]
zīr ü bālā yirleri [alt ve üstte yerleri] bellü beyān
{ಠ,ಠ}
|)__)
-”-”-
not: görsel, Pinterest' ten alıntıdır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
{ಠ,ಠ}
|)__)
-”-”-