BİR KELİME = AMORF

Amorf : (Fransızca) 1. (sıfat) Bir bütünü oluşturan parçalardan simetrik olmayan.

"Oğuz Atay romanlarında türe özgü kurgunun dışına çıkan fazla sayıda amorf yapı ile karşılaşılır." - İsmet Emre

2. (sıfat, fizik) ► Biçimsiz.

"Bu alanda buluntu olarak tahıl kalıntıları, amorf demir ok uçları, amorf bronz parçalar ve yanmış ahşap hatıllar ortaya çıkartıldı." - İsmail Eroğlu

* * * * *

Birleşik Fiil, Kalıp Söz olarak kullanımı :

Amorf olmak : Dengesi bozulmak, dağılmak.

"Moruk bir laf etti, ağzımı açamadım, amorf oldum." - Reşat Ekrem Koçu

* * * * *

Kelime Kökeni :

Fransızca amorphe “şekilsiz” sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Eski Yunanca morphḗ μορφή “şekil” sözcüğünden a(n)+ ön ekiyle türetilmiştir.

Tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler :

[Cumhuriyet - gazete, 1932]

bizim gibi taazzuv etmemiş, amorf halde bulunan ve sınıf ayrılığına yabancı kalmış geri teknikli cemaatlerde

{ಠ,ಠ}

 |)__) 

-”-”-

not: görsel, internetten alıntıdır.